به نام خداوند بخشنده مهربان

پرندگان نالیدند که بالهای ما رنجور راه است و

چشمهایمان ازرده از کشاکش تقدیر...هدهد خیره

در دوردست ها بالی به هم زد و از نو قصه اغاز

کرد سیمرغ پایان داستان نیست!!!!! داستانی

است در دل داستانی دیگر.... که چون از نو خوانی

اش زاده میشود درهیات  داستانی دیگر....

سپس به دور دست ها اشاره کرد و گفت

رسم بر خواندن است نه قصه شدن...بر رفتن

است نه جاده شدن...

ان که خواندن بداند داستان سیمرغ در دلش تکرار

 میشود و رفتن سرنوشتی مقرر پس باید بالی به

هم زد و ....

عمو پورنگ ممنونم که راهنمایی ام

کردی....خودت همینو میخواستی...

                      خدانگهدار...

به امید دیدار